03
juni
2015

Karaman’dan Avrupa’ya Göçün 50. Yılı

b26d29c7326cf5754cd7d11ca49a65cb1964 yılında Karaman’da meydana gelen Çarşı Yangını ve sonrasında başlayan Yurtdışına İşçi Göçü.

Yangın sonrası büyük zarara uğrayan Karaman Esnafına destek amaçlı, Devlet tarafından Karamanın Afet Bölgesi ilan edilmesi ve akabinde İş ve İşçi Bulma Kurumu aracılığı ile yapılan başvurular, başvurusu kabul edilen insanlar ve Karaman Tren Garı’ndan başlayan gurbet yolculuğu…

Bu gün birçok insanın hatırlayamadığı, arşivlerde bile aransa da fazla bir şey bulunamadığı, yaşayan nüfusun onbeş, yirmibinlerde olduğu, ekonomik sorunların yaşandığı, işsiz gençlerle dolu bir Karaman.

Fırsatı değerlendirmek, belki de bir umut kapısı olarak açılan bu kapıdan geleceklerine yolculuklarına başlamak için hazırlıklarını tamamlayan ve başlangıçta birkaç yüzle sınırlı sayıdaki genç, antlaşma yapılan ülkelere gitmek üzere Karaman’dan, çoğunlukla da Tren Garı’ndan yola koyuldular.

Ne bir ön eğitim, ne bir bilgilendirme, çoğu kalifiye olmayan, henüz ülkesinde bile büyük şehir görmemiş işsiz güçsüz gençler, sevdiklerini ve memleketlerini geride bırakıp, umutlarının arkasından koştular Avrupaya.

İşini yoluna koyan, nerede olduklarının farkına varan, eşini dostunu, hısımını akrabasını düşünen veya özleyen bu insanların bir kısmı hasrete dayanamaz döner memleketlerine, bir çoğuda memleketlerinin ekonomik durumunu ve geleceklerini düşünüp sabreder kalır gittikleri yerlerde.

Sonrasında ise, Karamandaki insanlar, gelen gidenlerden gördüklerine ve duyduklarına bakarak, bazan yasal yollardan, bazan da kaçak yollardan, birer ikişer düşerler yollara.

Bir on yıl kadar sürer bu göç, Türkiye’nin o yıllardaki istikrarsızlığı, terör ve ihtilaller insanların geri dönüş umutlarını azaltırken, gittikleri ülkelere uyum sağlamaya, ailelerini, çocuklarını götürerek yerleşmeye karar verirler.

Bir iken, birkaç olmaya başladılar. Yüz’ler bin’leri, bin’ler onbin’leri buldu. Artık gurbetçi denilmesinden hoşlanmamaya, bir avrupalı gibi olmaya başladılar. Kendi sahipsizliklerini kendileri yenmeye başladılar. Kültürlerine, Dillerine, İnançlarına ve Ailelerine sahip çıktılar. Birikimlerini memleketlerine yetiştirmeye, yaşadıkları bir sürü olumsuzluklara rağmen umutlarını hiç kesmediler.

Hollanda’da kurdukları Karamanlılar Vakfı aracılığı ile biraraya gelmeyi becerdiler. Gerek Hollanda’daki, gerekse Karaman’daki hemşerilerinin sorunlarını tesbite ve çözüm yolları aramaya, bulmaya başladılar. Bu örnek çalışmaları ile birçok hemşeri derneklerine rehberlik yaptılar, birçok ilke imzalar attılar ve yıllar böylece aktı gitti…

Ve aradan 50 yıl geçti.

İlk giden bu gençler yaşlandı. Birçoğu hakkın rahmetine kavuştu. Birçoğu da emekli oldu. Kimi Karaman’da, kimi de Avrupa’da aileleri ve dostları ile yaşamlarını sürdürmekteler.

Başkalarına hikaye gibi gelen bu yaşananları sadece yaşayanlar bilebilir, anlayabilir…

Bu gün birçok acının unutulduğu bu gurbet yaşamının unutulmaması için Hollanda Karamanlılar Vakfı olarak; Yurtdışına göçün 50. yılı anısına ve ilk giden gurbetçilerimize bir ahde vefa olması temennisi ile bu anıt Hollanda’da yaptırılmış ve Karaman’da en anlamlı yer olduğunu düşündüğümüz Karaman Tren Garı önündeki yerine konulmuştur.

Bu anıtın hazırlanmasında, nakliyesinde ve yerine konulmasında emeği geçen herkese Hollanda Karamanlılar Vakfı olarak şükranlarımızı ve teşekkürlerimizi sunarız.

HOLLANDA KARAMANLILAR VAKFI
Önemli not: Anıtın resmi açılışı, gurbetçilerimizin de yoğun bir şekilde Karaman’da olacakları izin döneminde, Temmuz ayı son haftasında özel bir proğramla gerçekleştirilecektir.

IMG_4951 IMG_4953 IMG_4958 IMG_4963 IMG_4994 IMG_5148 IMG_5152 IMG_5154 IMG_5158

Author: Bülent Yiğittop
Posted in: Duyurular, Faaliyetler, Haberler, Hollanda'dan Haberler, Karaman'dan Haberler

Trackback from your site.

Leave a comment